കിളിക്കൂട്ടില്‍ ഒരു ദിവസം .........

പേരു കേട്ട് തെറ്റിധരിക്കണ്ടാ കിളിക്കൂട് എന്ന് ഉദ്ദേശിച്ചത് നെസ്റ്റിനെ(NeST) ആണ്‍.

2007 ഏപ്രില്‍ മുതല്‍ സെപ്തംബര്‍ വരെ ഉള്ള കാലയളവ് കിച്ചു എന്ന

ഞാന്‍ തിരക്കിട്ട തൊഴില്‍ അന്വേഷണ ദൗത്യ്ത്തില്‍ (എവിടെയെങ്കിലും ജോലിക്ക്

കയറിയില്ലെങ്കില്‍ വീട്ട്കാര്‍ വീണ്ടും പഠിക്കാന്‍ പറയും എന്നതാണ്‍ ജോലി

അന്വേഷണത്തിന്റെ മൂലകാരണം). അപ്പോളാണ്‍ ഒരു കൂട്ട്കാരന്‍ നെസ്റ്റില്‍ ഒരു

ഓഫ് കാമ്പസ് ഇന്റര്വ്യൂ നടക്കുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞത് എന്നാല്‍ പിന്നെ

പോയിക്കളയാം എന്ന് ഞാനും വിചാരിച്ചു. രാവിലെ തന്നെ നെസ്റ്റിന്റെ

തിരുവനന്തപുരം ഓഫീല്‍ ഹാജര്‍ വാനരകൂട്ടം (എന്റെ കൂട്ടുകാര്‍) എല്ലം

എന്നെക്കളും മുന്‍പേ അവിടെ ഹാജര്‍ (അല്ലെങ്കിലും വായിനോക്കാന്‍ കിട്ടുന്ന

ഒരു ചാന്‍സും ഞങ്ങള്‍ ആരു miss ചെയ്യാറില്ല). ഒരു റൗണ്ട് എഴുത്ത് പരീക്ഷ

(നമ്മളിതെത്ര കണ്ടിട്ടുള്ളതാ ചുമ്മാ പോയി എഴുതി 30 മിനിട്ടിന്റെ പരീക്ഷ 10

മിനിട്ട് കൊണ്ട് തീര്‍ത്തു (കറക്കിക്കുത്താന്‍ വലിയ അമയം വേണ്ടല്ലോ :) ))

റിസല്‍ട്ട് വന്നപ്പോള്‍ കിച്ചുവും പാസ്സ് (ഈശ്വരാ തുണച്ചു). ഇനി

ഇന്റര്വ്യൂ (ഇതാണ്‍ പറ്റാത്തത് ക്ഴിഞ്ഞ 3 തവണയും പുറത്തായത് ഈ

പരിപാടിയിലാ). ആദ്യം കുറേ പേരെ വിളിച്ചു എല്ലാരും സന്തോഷത്തോടെ അകത്തോട്ട്

പോയി (വാടി കരിഞ്ഞ പൂവ് (പെണ്‍കുട്ടികളെ ആണ്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത്, അല്ലെങ്കിലും

ഞന്‍ അവരെ അല്ലെ ശ്രദ്ധിക്കാറുള്ളൂ) പോലെ തിരിച്ചും), അവസാനം കിച്ചുവിന്റെ

പേരും വിളിച്ചു.

നമ്മുടെ സന്തത സഹചാരി ആയ ചന്ദന കളര്‍ ഫയലുമായി ഞാന്‍ ചെന്നു കാണിച്ച് തന്ന

മുറിയുടെ വാതില്‍കല്‍ ചെന്നിട്ട്

മേ ഐ കം ഇന്‍ സാര്‍ (ഇങ്ങനെ തന്നെ അല്ലേ അമ്മ പറഞ്ഞ് തന്നത്, ആ

ആയിരിക്കും)

യെസ് കം ഇന്‍ (ഹോ ശരിയായിരുന്നു അകത്ത് നിന്ന് വിളി വന്നു, ഞാന്‍ ചാടി

അകത്ത് ചെന്നു, പുള്ളി ഒന്ന് പേടിച്ചോ ഇല്ല എനിക്ക് തോന്നിയതായിരിക്കും)

യുവര്‍ ഗുഡ് നെയിം പ്ലീസ് (മുന്നില്‍ ഇരിക്കുന്ന പേപ്പറില്‍ എല്ലാം

വൃത്തിയായി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്, ക്ഷമിക്കണം പ്രിന്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്,

എന്നിട്ടും സാമദ്രോഹി ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ, എന്തായാലും ആവശ്യം എന്റെ

ആയിപ്പോയില്ലെ അത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു)

മൈ നെയിം ഇസ് കിച്ചു, കിച്ചു എം,ഡി ഇ സി ഇ

ഗുഡ് ആന്റ് വെയര്‍ യു ഹാവ് കമ്പ്ലീറ്റഡ് യുവര്‍ സ്റ്റഡീസ്

എന്‍ എസ്സ് എസ്സ് പോളിടെക്നിക്ക് കോളേജ് പന്തളം

വെരി ഫൈന്‍

വിച്ച് വാസ് യുവര്‍ പ്രോജെക്ട് (പ്രോജക്റ്റ് അതെന്താ, ഞങ്ങളുടെ

പ്രോജക്റ്റ് ചെയ്ത് തന്നത് ഒരു കമ്പനി ആയിരുന്നു അത് കൊണ്ട് ഞാന്‍

ഉള്‍പ്പെടെ ആര്‍ക്കും അതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു വിവരവും ഇല്ലായിരുന്നു,

എന്നാലും ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു)

ഡി എസ് ഓ, ഡിജിറ്റല്‍ സ്റ്റോറേജ് ഓസിലോസ്കോപ്പ് (ഭഗവാനെ കൂടുതല്‍ ഒന്നും

ചോദിക്കല്ലെ, എനിക്കറിയത്തില്ല)

ഇന്‍ ദിസ് പ്രോജക്റ്റ് വാട്ട് വാ ദി പാര്‍ട്ട് ഹാന്റില്‍ട് ബൈ യു

(കുഴഞ്ഞല്ലോ ഇതിന്‍ എന്തെല്ലാം പാര്‍ട്ട്കള്‍ ഉണ്ട്)

ആച്വലി സര്‍ വീ ഹാവ് ക്രിയേറ്റഡ് എ പി സി അല്‍സൊ ഫൊര്‍ പ്രൊവൈഡിങ്ങ് ദ്

ഔട്ട്പുട്ട് ഓഫ് ദിസ് ഡിവൈസ് ഐ ഹാവ് കമ്പ്ലീറ്റഡ് ദി ഹാര്‍ഡ്-വെയര്‍

ഇന്‍സ്റ്റല്ലേഷന്‍ ഓഫ് ദാറ്റ് പി.സി.

ഓഹ് ഗ്രേറ്റ് ദെന്‍ റ്റെല്‍ മി വാട്ട് ഇസ് ദ് സ്പീട് ഓഫ് ദ് സിസ്റ്റം ബസ്

(മഹേശ്വരാ പണി ആയല്ലോ അല്ല കെ.എസ്.ആര്‍.ടി.സി.(ആന) ബസ്, പ്രൈവറ്റ് ബസ്

എന്നൊക്കെ കേട്ടിട്ടുണ്ട് എന്താണാവോ ഈ സിസ്റ്റം ബസ്)

സര്‍ ആച്ച്വലി ഫൊര്‍ ആള്‍ ദ് ബസ് ദ് അലൗഡ് സ്പീഡ് ലിമിറ്റ് ഇന്‍ സിറ്റി

ഇസ് 40 KM/hr (ഹൊ എന്നെ സമ്മതിക്കണം)

വാട്ട് ? (എതോ പ്രേതത്തെ കണ്ട് പേടിച്ച പോലെ എന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് പുള്ളി)

ബട്ട് ഇറ്റ് ഇസ് ഹാവിങ്ങ് എ മാക്സിമം സ്പീഡ് ഓഫ് 120 KM/Hr (നാട്ടിലെ

ബസ്സിന്റെ സ്പീഡോമീറ്റ്ര് നോക്കിയ്ത് കൊണ്ട് ഒരു ഇന്റര്വ്വു-ന്‍ കറക്ടായി

ഉത്തരം പറയാന്‍ പറ്റി)

ഓകെയ് കിച്ചു യു കാന്‍ ഗൊ നൗ വി വില്‍ ഇന്‍ഫോം യു (യെവനൊക്കെ എങനെ ഡിപ്ലോമ

പാസ്സായി എന്നായിരിക്കും അയാള്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞെ)

തിരിച്ച് പുറത്ത് വന്ന് ഫ്രണ്ട്സിന്റെ അടുത്ത് "അളിയാ എന്റ്ടുത്ത് അയാള്‍

ഒരു ചോദ്യമേ ചോദിച്ചുള്ളൂ അതിന്‍ ഞാന്‍ കറക്ടായി ഉത്തരോം പറഞ്ഞു"

"എന്താടാ ചോദിച്ചെ"(ഗ്ലാസ്സ് ടോപ്പര്‍ ചോദിച്ചു)

"സിസ്റ്റം ബസ്സിന്റെ സ്പീട് എത്രയാണെന്ന്" (ഞാന്‍ നല്ല രീതിയില്‍ വെയിറ്റ്

ഇട്ട് പറഞ്ഞു)

"എന്നിട്ട് നീ എന്ത് ഉത്തരം പറഞ്ഞു"(ഗ്ലാസ്സ് ടോപ്പര്‍ പിന്നേം)

"ശോ ഇത് വലിയ ശല്യമായല്ലോ സിറ്റിയില്‍ 40KM/Hr , മാക്സിമം 120 Km/Hr ഉം"

(ഞാന്‍ ഇത് പറഞ്ഞ് തീര്‍ന്നതും സ്തലകാല ബോധമില്ലാതെ അവള്‍ ചിരിക്കാന്‍

തുടങ്ങി എല്ലാരു എന്നെയും അവളെയും തുറിച്ച് നോക്കുന്നു, അല്ല

ഇവള്‍ക്കെന്നാ പറ്റിയതാ വട്ടായോ)

ഒരു വിധം ചിരിയടക്കി അവള്‍ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു "മേലാല്‍ ഈ മണ്ടത്തരം ആരോടും

പറയരുത്. സിസ്റ്റം ബസ്സ് സ്പീഡ് എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ പ്രോസ്സസ്സറില്‍ നിന്നു

റാമിലേക്ക് ഉള്ള ലൈനിന്റെ സ്പീടാ."

റാമോ? എതു റാം അവനെപ്പോ സിസ്റ്റത്തിനകത്ത് കയറി ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ ഞാന്‍

നിന്നപ്പോള്‍ കിളിക്കൂട്ടില്‍ നിന്നും അവളുടെ പേരു വിളിച്ചു ചിരിച്ച്

കൊണ്ട് അവള്‍ ഓടി അകന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ നാട്ടിലേക്കുള്ള ബസ്സ് എവിടെ നിന്ന്

കിട്ടും എന്ന് അന്വേഷിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു ...........

വാല്‍കഷ്ണം :- ഇനി ഒരിക്കലും തിരിച്ച് വരാത്ത ആ നല്ല നാളുകളിലേക്ക് ഒരു

തിരിഞ്ഞ് നോട്ടം ഞാന്‍ എന്റെ കൂട്ട്കാര്‍ എവിടെ എല്ലാരും ഓരോരുത്തരും അവരുടേതായ

തിരക്കുകളില്‍ ഒരിക്കലും തിരിച്ച് വരാന്‍ കഴിയാത്ത ജീവിതത്തിന്റെ

കുത്തൊഴുക്കില്‍ പെട്ടു പോയിരിക്കുന്നു...